ถ้าช่างตัดผมพูดถึงหุ้นที่ยูถือ ขายเลย

"ไอไม่ซื้อ S&P 500"

คนพูดคือคนที่เราคาดว่าจะพูดตรงกันข้าม ซีเค เจิง ผู้ก่อตั้ง Fastwork นั่งอยู่บนโซฟาตรงข้ามโชกุล เพื่อนที่รู้จักกันมาสิบกว่าปี กล้องตั้งนิ่ง ไม่มีกราฟขึ้นกลางจอ ไม่มีลิงก์คอร์สใต้คลิป สองคนคุยกันด้วยไอกับยู สลับกับคำหยาบแบบที่คนคุยกันจริง ๆ ใช้ แล้วปล่อยให้บทสนทนายาวไปสามชั่วโมงโดยไม่มีใครตัด

เปิดฟังเพราะหัวข้อในชื่อคลิป แล้วฟังต่อเพราะประโยคแรกนั่น

เงินออมที่ใส่ชื่อว่าการลงทุน

ที่ผ่านมาคำตอบที่เราได้ยินบ่อยที่สุดเวลาถามใครเรื่องลงทุน คือคำตอบเดียวกันหมด ซื้อ S&P 500 แล้วจบ วอร์เรน บัฟเฟตต์ก็บอกอย่างนั้น หนังสือทุกเล่มก็บอกอย่างนั้น เราเองก็เชื่อ แต่มีบางอย่างในตัวเราที่ไม่ยอมจบตรงนั้น อยากรู้ว่าบริษัทที่เราถือทำอะไร อยากเลือกเอง แล้วก็แอบรู้สึกว่าความอยากรู้นี้คือความไม่มีวินัยของคนที่ยังไม่โต

ซีเคพูดถึง S&P 500 ว่าเป็นของดี เป็นคำแนะนำที่ถูกต้องที่สุดสำหรับคนที่ไม่มีเวลาหรือไม่อยากศึกษาการเงิน ดีกว่าหวย ดีกว่าประกันชีวิตแน่ ๆ แล้วเขาเติมคำหนึ่งที่เราไม่เคยได้ยินใครพูดตรง ๆ

คนที่จะได้จริง ๆ ต้องถือถึงสิบปี นายต้องมองว่ามันไม่ใช่การลงทุน มันคือ saving

บางปีมันขึ้นยี่สิบกว่าเปอร์เซ็นต์ บางปีมันลงจนเจ็บ แล้วสิบปีผ่านไปค่าเฉลี่ยจะออกมาราวสิบถึงสิบสองเปอร์เซ็นต์ คนที่ซื้อ S&P จึงต้องซื้อแบบคนที่ไม่มีวันขาย ซื้อแบบฝากเงิน ไม่ใช่ซื้อแบบคนที่คาดหวังอะไรมากกว่าคนธรรมดา

ฟังแล้วนั่งนิ่งไปพักหนึ่ง ที่ผ่านมาเราเอาของสองอย่างมาวางบนตาชั่งเดียวกัน แล้วรู้สึกผิดที่ตัวเองอยากได้อีกอย่าง ทั้งที่มันคนละอย่างตั้งแต่แรก การอยากคิดเองไม่ใช่ความไม่มีวินัย มันแค่เป็นอีกห้องหนึ่งในบ้านเดียวกัน

Thesis ยาวหนึ่งประโยค

ช่วงหนึ่งของบทสนทนา ซีเคเล่าว่าซื้อ Micron ตอนที่ไม่มีใครมอง ราคาแช่อยู่ที่ร้อยกว่าดอลลาร์ตั้งแต่ปี 2023 ทั้งที่ Nvidia ขึ้นไปเป็นบริษัทมูลค่าสูงสุดในโลกแล้ว เหตุผลของเขาสั้นมาก Nvidia ไม่ได้ผลิตหน่วยความจำเอง ลูกค้าขายดีขนาดนั้น คนขายชิ้นส่วนให้จะไม่ขยับได้ยังไง

อีกตัวคือ Intel กับ AMD ด้วยเหตุผลที่สั้นพอกัน AI agent ทำงานตลอดเวลา มันไม่เคยนอน คนนอนแล้ว CPU ยังทำงานอยู่ จำนวน agent ต่อ CPU จะมากกว่าจำนวนคน แล้วใครขาย CPU

Thesis ไอแค่นี้ ไม่มีกราฟ ไม่มี technical อะไรเลยที่เขาพูดกัน Fibonacci โอ้โห head and shoulder โอ้โห ต้องมี thesis ของตัวเองก่อน

เราไม่เคยอ่านกราฟเป็น เวลาเพื่อนที่เล่นหุ้นส่งภาพเส้นสีเขียวสีแดงพร้อมคำว่า breakout มาให้ดู เรามองมันเหมือนมองภาษาที่เราไม่ได้เรียน แล้วก็เก็บความรู้สึกว่าตัวเองมาผิดวงการไว้เงียบ ๆ สิ่งที่เรามีคือเหตุผลหนึ่งย่อหน้าว่าทำไมบริษัทนี้ถึงจะยังอยู่ในอีกสิบปี

ปรากฏว่าย่อหน้านั้นคือทั้งหมดที่คนบนโซฟาใช้ เขาเรียกมันว่า thesis เราเรียกมันว่าความไม่มั่นใจมาตลอด

คอนโดที่เหลือให้ลูก

ท่อนที่ยาวที่สุดของสามชั่วโมงคือเรื่องอสังหา ทั้งสองคนพูดถึงคอนโดย่านทองหล่อที่รู้จักดี เมื่อสิบสองปีก่อนตอนเพิ่งรู้จักกัน ห้องหนึ่งปล่อยเช่าสองหมื่น วันนี้ห้องแบบเดียวกันในตึกเดียวกันยังปล่อยสองหมื่น เพราะโครงการมีสองพันยูนิต เจ้าของห้องแข่งกันเองก่อนจะได้แข่งกับใคร ค่าเช่าขึ้นไม่ได้ ราคาห้องเลยขึ้นไม่ได้ แล้วเซลล์ก็ยังบอกว่าซื้อไว้เถอะ เหลือให้ลูก

สตูดิโอ 38 ตารางเมตร ในโครงการที่มี 2,000 ยูนิต บอกว่าเหลือให้ลูก ลูกมึงอีกสามสิบปีจะมาอยากอยู่ตรงนี้เหรอ

คำว่าการันตียีลด์สามถึงห้าเปอร์เซ็นต์ เขาแปลให้ฟังว่านั่นคือต้นทุนการขายที่ผู้ขายบวกไว้ในราคาแล้วทยอยคืนให้เราเอง สองสามปีแรกได้ครบ หลังจากนั้นเราไปหาผู้เช่าเอง

แต่ประโยคที่เราหยุดคลิปไว้แล้วฟังซ้ำ คือเรื่องคนอายุยี่สิบห้าที่ซื้อคอนโดเพราะคำนวณแล้วว่าผ่อนไหว ซีเคบอกว่าคนคนนั้นเพิ่งเซ็นสัญญาว่าตัวเองจะต้องมีเงินเดือนไปอีกสามสิบปี จะลาออกไปลองอะไรไม่ได้ จะเสี่ยงไม่ได้ เพราะรู้สึกว่าติดหนี้อยู่ แล้วช่วงอายุยี่สิบห้าถึงสามสิบต้น ๆ คือช่วงเดียวที่ยังเสี่ยงได้โดยไม่มีใครเดือดร้อน

โชกุลแย้งด้วยเหตุผลที่เราเคยได้ยินและเคยเชื่อ ค่าเช่าคือเงินที่หายไป ค่าผ่อนคือเงินที่กลายเป็นทรัพย์สิน ซีเคตอบว่าเปิดตารางผ่อนดูสิ ปีแรก ๆ เงินที่จ่ายไปเกือบทั้งหมดคือดอกเบี้ย ยังไม่ได้แตะเงินต้นเลย มันก็คือค่าเช่าที่จ่ายให้ธนาคารแทนเจ้าของห้อง แล้วเขาสรุปวิธีคิดของตัวเองไว้สองบรรทัด บ้านที่อยู่เองซื้อสด อะไรที่ผ่อนต้องเป็นของที่สร้างเงินได้มากกว่าดอกเบี้ย

อายุของเราถึงจุดที่คนรอบตัวทยอยมีบ้านมีคอนโดกันแล้ว ในงานเลี้ยงรุ่นคำถามว่าซื้อหรือยังมาก่อนคำถามว่าทำงานอะไร เราตอบว่ายังทุกครั้ง แล้วรู้สึกเหมือนคนที่ทำการบ้านไม่เสร็จ วันนี้ได้ยินคนที่ทำเงินจากอสังหามาแล้วบอกว่าอย่าเพิ่งผ่อน เราไม่ได้รู้สึกชนะอะไร แค่รู้สึกว่าเก้าอี้ที่เรานั่งอยู่มีคนนั่งด้วย

ช่างตัดผม

ปลายคลิป โชกุลถามว่ามีปรัชญาการลงทุนอะไรบ้าง ซีเคตอบด้วยเรื่องช่างตัดผม

จังหวะที่รู้ว่าควรขายหุ้นหรือเปล่า คือตอนไปตัดผม ถ้าช่างตัดผมพูดถึงหุ้นที่ยูถือ ขายเลย เพราะทุกคนรู้หมดแล้ว

อีกด้านของประโยคเดียวกันคือให้ซื้อสิ่งที่ยังไม่มีใครพูดถึง ตอนเขาลง Micron เพื่อนในวงการมองว่าบ้า ตอนเขาไม่ซื้อ S&P ทุกคนถามว่าทำไม เขาว่าคนรวยจริง ๆ ไม่ได้ไปหาเคล็ดลับจาก comment section แล้วก็ไม่ได้ถามคนอื่นว่าจะรวยยังไง เขาลองในตลาด แล้วในยุคที่ข้อมูลทุกอย่างอยู่ในมือถือและมี AI ตอบได้ทุกคำถาม คำว่าความรู้น้อยก็ไม่ใช่ข้ออ้างอีกต่อไป

คลิปจบตอนดึก เราปิดมันแล้วเปิดแอปที่เก็บหุ้นสองสามตัวที่ถือด้วยเหตุผลหนึ่งย่อหน้าของตัวเอง มันยังอยู่ตรงนั้น ไม่ได้ขึ้น ไม่ได้ลง ยังไม่มีใครในร้านตัดผมพูดถึงมัน