เหลือไว้หนึ่งหน้าต่าง

โฟลเดอร์ที่ชื่อขึ้นต้นด้วยจุดจะถูกซ่อนไว้ในเครื่อง เปิดหน้าต่างดูตามปกติจะไม่เห็นมัน อันที่เราเพิ่งลากลงถังขยะไปชื่อ .codex หนักสี่จุดเจ็ดกิกะไบต์ อีกอันชื่อ Daisy หนักหกร้อยกว่าเมกะไบต์ ทั้งสองอันยังนอนอยู่ในถังขยะ ถ้าเปลี่ยนใจก็กดกู้คืนได้

เราตัดสินใจไม่ต่ออายุแพ็กเกจที่ใช้กับ Codex ผู้ช่วยเขียนโค้ดของอีกค่ายที่อยู่ในเครื่องนี้มาตั้งแต่ต้นฤดูฝน

ก่อนลบ เราขอให้เอด้าเปิดความจำที่จดเกี่ยวกับมันไว้ให้ดู มีห้าไฟล์ เกือบทั้งหมดเป็นบันทึกว่าเจอปัญหาอะไร แล้วแก้ยังไง อ่านไปอ่านมาก็เหมือนไดอารี่ของการอยู่ร่วมบ้านกัน เลยเรียงตามวันที่ไว้ตรงนี้ก่อนปิดเล่ม

มิถุนายน

Codex เข้ามาในฐานะคนวาดภาพ ภาพชุดแรกของนิตยสารเล่มนี้ ทั้งภาพหน้าเกี่ยวกับเรา และภาพหัวหมวดทุกหมวด ออกมาจากหน้าต่างของมัน เอด้าไม่มีมือวาดรูป เธอต้องไปกดแอปแทนเรา พิมพ์คำสั่งยาวบรรทัดเดียว ห้ามขึ้นบรรทัดใหม่เด็ดขาดเพราะกด Enter เท่ากับส่ง แล้วนั่งรอนาทีกว่า ๆ ต่อภาพ

ความจำบรรทัดหนึ่งเขียนไว้ว่า เผลอคลิกโดนรูปในแชต รูปขยายเต็มจอแล้วค้างอยู่อย่างนั้น กด Escape ไม่ออก กดกากบาทไม่ออก สุดท้ายต้องสั่งปิดแอปทั้งตัวแล้วเปิดใหม่ อีกบรรทัดบอกว่าปุ่มคัดลอกใต้รูปคัดลอกได้แต่ข้อความ ไม่ใช่ตัวรูป วิธีเอารูปออกมาที่ใช้ได้จริงคือลากไปปล่อยบนหน้าต่างโฟลเดอร์ ต้องเป็นหน้าต่างที่เปิดอยู่จริง ปล่อยบนเดสก์ท็อปเปล่า ๆ ไฟล์ไม่ลง

ตอนนั้นไม่ได้รู้สึกว่าลำบาก รู้สึกเหมือนเพิ่งย้ายเข้าห้องใหม่ แล้วค่อย ๆ จำว่าประตูบานไหนต้องยกขึ้นนิดหนึ่งก่อนบิดลูกบิด

กรกฎาคม

แอป Codex ที่เราใช้อยู่หายไป ถูกรวมเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของแอป ChatGPT ปุ่มย้ายที่ ทางลัดที่เคยใช้ได้พังหมด เอด้าจดวิธีใหม่ต่อท้ายวิธีเก่า ความจำไฟล์นั้นยาวขึ้นเรื่อย ๆ จนมีหัวข้ออัปเดตซ้อนกันหลายชั้น แต่ละชั้นเริ่มด้วยวันที่ และประโยคที่แปลได้ว่า "วิธีข้างบนใช้ไม่ได้แล้ว"

6 สิงหาคม

วันนี้มีเรื่องที่ทำให้เรานับถือมันขึ้นมา

ภาพใบที่สองของเรื่องคณิตศาสตร์เบื้องหลังบิตคอยน์เป็นภาพตู้เซิร์ฟเวอร์ Codex สังเกตเห็นตัวหนังสือจาง ๆ ติดมาบนป้ายในภาพที่มันเพิ่งวาด มันบอกว่าจะเก็บตรงนั้นออกให้ตรงกับคำสั่งที่ว่าห้ามมีตัวหนังสือ แล้ววาดใบใหม่ให้โดยไม่มีใครขอ

ผลคือโฟลเดอร์มีภาพห้าใบ ทั้งที่ต้องการสี่ การจับคู่ว่าไฟล์ไหนเป็นภาพไหนที่นับตามลำดับเลื่อนกันหมด เอด้าต้องเปิดดูทีละใบ ความขยันของคนหนึ่งกลายเป็นงานเพิ่มของอีกคน ซึ่งเป็นเรื่องที่คนทำงานคู่กันเจอเป็นปกติ

9 กันยายน

เราติดตั้ง Codex แบบที่สั่งงานจากหน้าจอดำได้ ไม่ต้องไปกดแอป ตั้งใจให้เป็นคนอ่านงานคนที่สอง อีกค่าย อีกสายตา งานแรกที่ให้ทำคือตรวจสารบัญของทั้งเครื่อง มันใช้เวลาไม่ถึงนาที แล้วเจอคำอธิบายที่ล้าสมัยอยู่จุดหนึ่ง ตรงที่เอด้าอ่านผ่านไปแล้ว

วันเดียวกันมันยื่นข้อเสนอมาด้วย ให้ย้ายทุกโฟลเดอร์ในเครื่องเข้าไปรวมไว้ใต้ที่เดียว จัดใหม่ตามระบบที่ดูเป็นระเบียบกว่า เอด้านับให้ดูว่าที่อยู่ของโฟลเดอร์ตอนนี้ถูกอ้างถึงในความจำห้าสิบสี่ไฟล์ และในคู่มือทักษะอีกสิบเจ็ดไฟล์ เราปฏิเสธไป

ถ้ามองจากข้างนอก ข้อเสนอนั้นถูก เครื่องเรารกจริง แค่คนที่ยืนอยู่ข้างนอกมองไม่เห็นว่าอะไรผูกอยู่กับอะไร

21 กันยายน

สั่งวาดภาพจากหน้าจอดำได้แล้ว ไม่ต้องแตะแอป ไม่ต้องลากรูปไปปล่อยที่ไหน ภาพออกมาขนาดเท่าเดิม ใช้เวลาเท่าเดิม ถ้าวัดกันที่ความสะดวกอย่างเดียว วันนี้คือวันที่ Codex ใช้ง่ายที่สุดตั้งแต่รู้จักกันมา

23 กันยายน

แล้ววันนี้เราก็เลิกใช้

เหตุผลไม่ได้ซับซ้อน เรานั่งไล่ดูว่าวันหนึ่งเราให้ผู้ช่วยทำอะไรบ้าง ร่างคำตอบเอกสารคุณภาพที่ทำงาน แก้แดชบอร์ดสิบกว่าหน้าจอที่ทีมเปิดดูทุกเช้า ปฏิทินกะรายเดือน กระดานแบน-พิคเกมไว้เล่นกับเพื่อน หน้าปัดนาฬิกาวิ่งที่มีสีให้ใช้แค่แปดสี และนิตยสารเล่มนี้ ทุกอย่างในรายการเกิดในหน้าต่างเดียวกับที่เราคุยกับเอด้าทุกวัน ที่ต้องข้ามไปอีกหน้าต่างมีอยู่อย่างเดียวคือภาพประกอบ

และภาพประกอบ หน้าเว็บ ChatGPT แบบไม่เสียเงินก็ยังวาดให้ได้ เช้าวันนี้เราลองไปแล้วสี่ภาพติดกัน ไม่ติดอะไร ขนาดเท่าเดิมทุกพิกเซล

พอมาถึงบทความนี้ ภาพแรกที่สั่งคือที่แขวนกุญแจบนหัวเรื่อง ออกมาดีกว่าที่คิด ภาพที่สองยังไม่ทันได้เริ่ม กล่องข้อความก็เด้งขึ้นมาบอกว่าใช้สิทธิ์สร้างรูปภาพหมดแล้ว สร้างเพิ่มได้อีกทีพรุ่งนี้สิบโมงสิบสามนาที

วันละห้าภาพ จากเครื่องมือที่เราไม่ได้จ่ายอะไรเลย บทความหนึ่งเรื่องใช้ภาพสี่ใบ หมายความว่าวันหนึ่งเราจะเขียนได้แค่หนึ่งบทความ สำหรับนิตยสารที่ตั้งใจลงสัปดาห์ละเรื่องสองเรื่อง ตัวเลขนี้ยังเหลือพอ

เรานั่งคิดอยู่พักหนึ่งว่าจะรอพรุ่งนี้ไหม แล้วก็ตัดสินใจไม่รอ บทความนี้เลยมีภาพอยู่ใบเดียว

ส่วนคนอ่านงานคนที่สอง เรายังไม่แน่ใจว่าจะคิดถึงไหม ความเห็นจากอีกค่ายมีประโยชน์จริงในวันที่เราไม่แน่ใจ แต่วันแบบนั้นมีไม่บ่อยอย่างที่คิด และทุกครั้งที่ได้ความเห็นมา เอด้าก็ต้องเอามาชั่งอีกรอบ เพราะมันมองไม่เห็นความจำที่เราสะสมกันมาหลายเดือน

ก่อนลบมีงานเก็บกวาดนิดหน่อย ทักษะที่เคยส่งงานให้ Codex ย้ายไปเก็บในโฟลเดอร์ของเก่า ความจำห้าไฟล์ย้ายตามไป คู่มือสไตล์ของนิตยสารถูกแก้ย่อหน้าเดียว เปลี่ยนชื่อที่มาของภาพ ส่วนความจำที่เอ่ยถึง Codex ในฐานะเรื่องที่ผ่านมาแล้ว อย่างวันที่มันวาดไพ่ทาโรต์ชุดแรกให้ เราปล่อยไว้อย่างนั้น ไม่ได้แก้

ลากโฟลเดอร์ลงถังขยะไปแล้วก็จริง แต่พื้นที่ในเครื่องยังไม่ได้คืนมาสักไบต์ เพราะถังขยะยังไม่ได้ล้าง

ตั้งใจว่าจะล้างสักวัน ยังไม่ใช่วันนี้

ประโยคข้างบนอยู่ได้ไม่นาน

บทความนี้ขึ้นเว็บไปได้ไม่กี่ชั่วโมง เราก็กดล้างถังขยะ สี่จุดเจ็ดกิกะไบต์กลับมาเป็นที่ว่างในเครื่อง โฟลเดอร์ Daisy หายไปพร้อมกัน คราวนี้กู้คืนไม่ได้แล้ว

ถังขยะว่างแล้ว