บนเก้าอี้ที่ลุกไม่ได้: The Emperor ไพ่ของ Zeus และคนที่แบกโครงทั้งหมดไว้คนเดียว

เย็นวันเสาร์หนึ่ง เราไปกินข้าวที่บ้านเพื่อนคนที่ใคร ๆ ก็เรียกว่า "คนที่จัดการทุกอย่าง" เขาคือคนที่จองร้าน จ่ายบิลไปก่อนแล้วค่อยหารทีหลัง เป็นคนเตือนวันเกิดคนในกลุ่ม เป็นคนที่ทริปทุกครั้งมีตารางเวลาพิมพ์มาให้ คืนนั้นโต๊ะยาวเต็มไปด้วยจาน มีคนช่วยกันยกของ ล้างผัก ตั้งเตา มีแต่เขาคนเดียวที่นั่งหัวโต๊ะแล้วบอกว่า "ไม่เป็นไร เดี๋ยวเราทำเอง" กับเกือบทุกอย่างที่คนอื่นยื่นมือมาช่วย

เรามองเก้าอี้ตัวที่เขานั่ง มันเป็นเก้าอี้ไม้ตัวใหญ่ที่สุดในห้อง พนักสูง มีที่วางแขนแกะสลัก ต่างจากเก้าอี้ตัวอื่นที่เป็นสตูลเตี้ย ๆ ไม่มีใครตั้งใจจัดให้เป็นแบบนั้น มันแค่กลายเป็นที่ของเขาไปเอง คนที่ถือโครงทั้งหมดไว้ มักได้นั่งตรงที่ที่ลุกยากที่สุด

ในสำรับไพ่ทาโรต์ ไพ่ที่นั่งอยู่บนเก้าอี้แบบนั้นคือ The Emperor ไพ่หมายเลขสี่ ถ้า The Empress คือแม่ที่หล่อเลี้ยงทุกอย่างให้งอกงาม Emperor คือคนที่สร้างกำแพงรอบสวนนั้น ขีดเส้น วางกติกา ทำให้สิ่งที่ Empress ปลูกไว้ไม่ถูกลมพัดล้ม เลขสี่คือเลขของสิ่งที่ตั้งมั่น โต๊ะมีสี่ขา ห้องมีสี่ด้าน รากฐานที่ของหนัก ๆ วางลงไปได้โดยไม่ทรุด หลังความอุดมสมบูรณ์ของเลขสาม เลขสี่คือการถามว่า แล้วเราจะทำให้มันอยู่ต่อไปได้อย่างไร

บนไพ่ Emperor นั่งบนบัลลังก์หินที่มีหัวแกะสี่หัวเป็นพนัก สวมเกราะอยู่ใต้เสื้อคลุม มือถือคทาและลูกโลก ข้างหลังเขาเป็นภูเขาหินแห้ง ไม่มีต้นไม้ ไม่มีแม่น้ำแบบไพ่ Empress ภูเขาพวกนั้นไม่ได้สวย มันแค่ตั้งอยู่ตรงนั้นมานานจนไม่มีอะไรขยับมันได้ นี่คือสิ่งที่ Emperor เสนอให้ ไม่ใช่ความงอกงาม แต่เป็นความแน่นอน คือที่ที่เรารู้ว่าพรุ่งนี้ตื่นมาแล้วทุกอย่างจะยังอยู่ที่เดิม

เพื่อนเราเล่าว่าเขาเป็นแบบนี้มาตั้งแต่เด็ก เป็นพี่คนโตในบ้านที่พ่อแม่ทำงานหนัก เขาคือคนที่ต้องรู้ว่าน้องกินข้าวหรือยัง ค่าเทอมจ่ายวันไหน กุญแจบ้านอยู่ตรงไหน "พอเราเป็นคนที่ทุกอย่างพังถ้าเราหลุดมือ" เขาพูดพลางหัวเราะเบา ๆ "มันก็เลยวางมือยาก" เรานั่งฟังแล้วนึกถึงเกราะใต้เสื้อคลุมบนไพ่ใบนั้น คนที่ดูแข็งแรงที่สุดในห้อง บางทีก็คือคนที่ไม่กล้าถอดเกราะออกต่อหน้าใคร

ในตำนานกรีกที่ไพ่สามใบก่อนหน้าเดินตามมา ถ้า Persephone คือลูกสาวและ Demeter คือแม่ คนที่นั่งบนบัลลังก์ของครอบครัวนี้คือ Zeus ผู้เป็นพ่อ เขาคือเทพผู้วางระเบียบให้จักรวาล เป็นคนตัดสินว่าอะไรอยู่ตรงไหน ฤดูกาลหมุนอย่างไร แต่เรื่องที่คนมักลืมคือ ฤดูหนาวที่ Demeter โศกเศร้าจนโลกหยุดงอกงามนั้น เริ่มจากข้อตกลงที่ Zeus ทำกับ Hades โดยไม่ได้ถาม Persephone ก่อน เขาจัดการทุกอย่างให้ลงตัวในสายตาของระเบียบ แต่ลืมถามว่าคนที่เขาจัดการให้นั้นต้องการอะไร

นี่คือด้านกลับของ Emperor ที่อยู่บนไพ่ใบเดียวกับด้านสว่าง คทาที่เคยปกป้องกลายเป็นคทาที่สั่งการ กำแพงที่เคยกันลมหนาวกลายเป็นกำแพงที่กันคนข้างในไม่ให้ออกไปไหน คนที่เคยบอกว่า "เดี๋ยวเราจัดการเอง" ด้วยความรัก วันหนึ่งอาจพูดประโยคเดิมเพราะไม่เชื่อว่าใครจะทำได้ดีพอ ความมั่นคงกับการควบคุมใช้เก้าอี้ตัวเดียวกัน ต่างกันแค่ว่าคนบนเก้าอี้ยังฟังคนรอบโต๊ะอยู่ไหม

ก่อนกลับ เราช่วยเพื่อนเก็บจาน เขาจะรับช้อนจากมือเราไปล้างเองตามเคย แต่คืนนั้นเขาหยุด แล้วปล่อยให้เราล้าง ยืนเช็ดมือมองอยู่ข้าง ๆ อึดอัดนิดหน่อยเหมือนคนที่ไม่รู้จะวางมือไว้ตรงไหนถ้าไม่ได้ทำอะไร เราไม่ได้พูดอะไรกัน แค่ล้างจานกันคนละหน้าที่ น้ำไหลผ่านมือสองคน เก้าอี้ตัวใหญ่ว่างอยู่ที่หัวโต๊ะ ไม่มีใครรีบกลับไปนั่ง