สวนที่ให้ผลกับทุกคน: The Empress ไพ่ของ Demeter และการดูแลที่ลืมรดน้ำต้นของตัวเอง

โต๊ะกินข้าวที่บ้านเพื่อนเต็มไปด้วยจานเสมอ คืนนั้นมีผัดผักไฟแรงที่ยังมีควันลอยขึ้นมา แกงถ้วยใหญ่ ข้าวสวยหม้อที่เปิดฝาทิ้งไว้ให้ใครหิวเมื่อไหร่ก็ตักได้ เธอเดินวนรอบโต๊ะ คอยเติมข้าวให้คนนู้น ดันจานกับข้าวไปทางคนนี้ ถามว่าใครอยากได้น้ำเพิ่มไหม ส่วนจานของเธอเองวางอยู่ปลายโต๊ะ มีข้าวอยู่ครึ่งจานที่กินไปได้ไม่กี่คำ

กว่าทุกคนจะกลับ จานล้างเสร็จ ผ้าเช็ดโต๊ะบิดจนแห้ง ก็เกือบเที่ยงคืน เธอหย่อนตัวลงนั่งแล้วหยิบสำรับไพ่ที่วางอยู่บนชั้นออกมา "วันนี้เลี้ยงคนอื่นมาทั้งวัน ขอจั่วให้ตัวเองบ้าง" เธอพูดพลางสับไพ่ ใบที่พลิกขึ้นมาเป็นภาพผู้หญิงคนหนึ่งเอนตัวอยู่บนเบาะนุ่มกลางสวนที่ดอกไม้บานเต็ม ชุดคลุมของเธอเป็นลายดอกกุหลาบแดง บนหัวมีมงกุฎประดับดาวสิบสองดวง ข้าง ๆ มีโล่รูปหัวใจสลักเครื่องหมายดาวศุกร์ และเบื้องหน้าเธอคือทุ่งข้าวสาลีที่สุกจนเหลืองอร่าม เพื่อนมองภาพนั้นอยู่นาน แล้วหัวเราะเบา ๆ อย่างคนที่โดนไพ่อ่านใจถูกจุด

เลขสาม: สิ่งแรกที่เกิดจากสองมือ

The Fool คือเลขศูนย์ คนที่ก้าวออกไปทั้งที่ยังไม่รู้ปลายทาง The Magician คือเลขหนึ่ง มือที่ลงมือทำให้บางอย่างเกิดขึ้นจริง The High Priestess คือเลขสอง ช่องว่างเงียบ ๆ ที่เปิดให้เราได้ยินสิ่งที่ใจรู้อยู่ก่อน ไพ่ใบนี้คือเลขสาม และเลขสามคือเลขแรกที่ทำให้เกิดสิ่งใหม่ขึ้นมาจริง ๆ หนึ่งบวกสองได้สาม เจตจำนงมาเจอกับการฟังเสียงข้างใน แล้วมีอะไรบางอย่างถือกำเนิดออกมาจากตรงนั้น

ที่น่าสนใจคือไพ่ใบนี้ไม่ได้ออกแรงทำให้สิ่งนั้นเกิด เธอแค่เอนตัวลงบนเบาะ ปล่อยให้สวนรอบตัวบานไปตามจังหวะของมัน ข้าวสาลีเบื้องหน้าสุกแล้ว ไม่ใช่เพิ่งหว่าน นี่คือไพ่ของคนที่รู้ว่าบางอย่างโตได้เองถ้าเราดูแลมันดีพอ ไม่ต้องดึง ไม่ต้องเร่ง แค่หล่อเลี้ยงแล้วรอ

ทุ่งข้าวสาลีกับมงกุฎดาว

รายละเอียดบนไพ่ใบนี้พูดถึงความอุดมสมบูรณ์แทบทุกจุด มงกุฎดาวสิบสองดวงคือสิบสองเดือน ครบหนึ่งรอบของฤดูกาล โล่หัวใจที่สลักเครื่องหมายดาวศุกร์บอกว่าพลังที่ขับเคลื่อนไพ่ใบนี้คือความรัก ไม่ใช่ความทะเยอทะยาน ส่วนทุ่งข้าวที่สุกได้ที่คือผลของการดูแลที่ลงแรงมาก่อนหน้านี้แล้ว

เราชอบที่เธอนั่งอยู่กลางธรรมชาติ ไม่ใช่ในวังหินเย็น ๆ แบบไพ่ใบก่อนหน้า The High Priestess นั่งนิ่งอยู่ในที่ร่ม เก็บความรู้ไว้ข้างใน ส่วน The Empress ออกมานั่งกลางแดด ปล่อยให้สิ่งที่อยู่ข้างในไหลออกมาเป็นดอกเป็นผล ถ้าไพ่ใบก่อนคือการรู้ ไพ่ใบนี้คือการเอาสิ่งที่รู้ออกมาหล่อเลี้ยงให้คนอื่นได้กินได้ใช้

Demeter ผู้ทำให้แผ่นดินออกรวง

ทุ่งข้าวสาลีพาเรานึกถึงดีมีเทอร์ เทพีแห่งการเก็บเกี่ยวในตำนานกรีก ผู้ที่ทำให้เมล็ดพืชงอกและแผ่นดินออกผล เธอคือแม่ของเพอร์เซโฟเน หญิงสาวคนเดียวกับที่เราเล่าถึงในไพ่ใบก่อน วันที่เพอร์เซโฟเนถูกพาลงไปยังโลกใต้พิภพ ดีมีเทอร์โศกเศร้าจนทอดทิ้งหน้าที่ของตัวเอง พืชพันธุ์เหี่ยวเฉา แผ่นดินกลายเป็นน้ำแข็ง โลกได้รู้จักฤดูหนาวเป็นครั้งแรกก็เพราะความเศร้าของแม่คนหนึ่ง

กว่าดอกไม้จะกลับมาบานอีกครั้งก็ต่อเมื่อลูกสาวได้กลับขึ้นมา ความรักของดีมีเทอร์ยิ่งใหญ่ถึงขั้นขยับฤดูกาลได้ทั้งโลก แต่ในความยิ่งใหญ่นั้นก็มีบทเรียนซ่อนอยู่ เพราะวันที่เธอทุ่มทั้งใจไปกับคนคนเดียวจนหมด เธอก็ปล่อยให้ทุกสิ่งที่เคยหล่อเลี้ยงไว้เหี่ยวแห้งไปพร้อมกัน รวมถึงตัวเธอเอง

การให้ที่หล่อเลี้ยง

ในด้านที่งดงามที่สุด The Empress คือพลังของการทำให้สิ่งต่าง ๆ เติบโต ความสัมพันธ์ที่ไพ่ใบนี้ดูแลไม่ใช่ความรักหวือหวาในวันแรก แต่เป็นความรักที่ลงมือดูแลกันทุกวัน เป็นคนที่จำได้ว่าอีกฝ่ายชอบกินอะไร คอยถามว่าวันนี้เหนื่อยไหม สร้างพื้นที่ปลอดภัยพอให้อีกคนได้เป็นตัวเองและได้เติบโต ไม่ใช่แค่กับคนรัก แต่กับงานที่เราค่อย ๆ บ่มเพาะ กับไอเดียที่เรารดน้ำให้มันงอก กับบ้านที่เราทำให้มันอบอุ่นพอจะเรียกว่าบ้าน

คนที่มีพลังของไพ่ใบนี้มักเป็นคนที่อยู่ด้วยแล้วสบายใจ เป็นคนที่ทำให้คนรอบตัวรู้สึกว่ามีคนคอยดูแล แต่พลังแบบนี้มีต้นทุนที่คนให้มักลืมนับ

คนที่รดน้ำให้ทุกคน ยกเว้นต้นของตัวเอง

ไพ่ใบเดียวกันนี้เมื่อพลิกกลับหัว พลังหล่อเลี้ยงยังอยู่ครบ แต่มันไหลผิดทาง เป็นคนที่ทุ่มเทดูแลคนอื่นจนลืมว่าตัวเองก็เป็นต้นไม้ที่ต้องการน้ำเหมือนกัน เป็นความคิดสร้างสรรค์ที่ตันลงเพราะเจ้าของไม่เคยได้พักให้ใจได้เติม เป็นความรักที่กลายเป็นการกอดแน่นเกินไปจนอีกฝ่ายหายใจไม่ออก หรือเป็นการให้ที่ลึก ๆ แล้วอยากได้อะไรกลับมา

เรานึกถึงเพื่อนที่เดินวนเติมข้าวให้ทุกคนทั้งคืน แล้วลืมจานของตัวเองไว้ปลายโต๊ะ คนแบบนี้ไม่ได้ขาดความเมตตา เขามีมากเสียจนหลั่งออกไปหมดทุกทิศทางยกเว้นทิศที่ย้อนกลับมาหาตัวเอง ฤดูหนาวของดีมีเทอร์ไม่ได้เกิดเพราะเธอรักน้อยไป แต่เกิดเพราะเธอเทใจไปจนไม่เหลืออะไรหล่อเลี้ยงแผ่นดินที่เธอเองยืนอยู่ ด้านกลับของไพ่ใบนี้ไม่ได้บอกให้เราหยุดให้ มันแค่เตือนว่าต้นไม้ที่ออกผลให้คนอื่นได้นาน ๆ คือต้นที่มีคนรดน้ำให้มันด้วย และบางที คนคนนั้นต้องเป็นเราเอง

จานที่ปลายโต๊ะ

เพื่อนวางไพ่ The Empress ลงข้างใบ The High Priestess ที่เธอจั่วได้ครั้งก่อน สองใบวางเรียงกันเหมือนแม่ลูกในตำนานที่นั่งอยู่ด้วยกัน คนหนึ่งเก็บทุกอย่างไว้ข้างใน อีกคนเทมันออกมาจนหมด เธอมองอยู่ครู่หนึ่งแล้วลุกไปที่ตู้เย็น หยิบกล่องข้าวที่ตั้งใจจะแบ่งให้คนอื่นพรุ่งนี้ออกมา

คราวนี้เธอตักใส่จานของตัวเอง นั่งลงที่ปลายโต๊ะตรงเดิม แล้วกินมันช้า ๆ จนหมดจาน เราไม่ได้พูดอะไร มองเธอกินข้าวมื้อที่น่าจะเป็นของเธอมาตั้งแต่หัวค่ำ ข้างนอกเงียบสนิท ในครัวมีแค่เสียงช้อนกระทบจาน และมันก็เป็นความอิ่มแบบที่ไม่ต้องรีบแบ่งให้ใครอีกแล้ว