ของครบบนโต๊ะตัวนั้น: The Magician ไพ่ของ Hermes และความสัมพันธ์ที่จักรวาลเปิดทางให้

เช้าวันเสาร์ที่ร้านกาแฟหัวมุมซอย เพื่อนคนหนึ่งเลื่อนแก้วออกไปให้พ้นมือ แล้ววางไพ่สำรับเล็กลงบนโต๊ะ เธอเพิ่งคุยกับใครคนหนึ่งมาได้ไม่กี่สัปดาห์ ยังไม่กล้าเรียกว่าอะไร แต่ก็อยากรู้ว่ามันจะไปทางไหน เธอสับไพ่อยู่นาน เหมือนยื้อเวลาก่อนจะรู้คำตอบ แล้วพลิกขึ้นมาใบหนึ่ง เป็นรูปคนยืนหลังโต๊ะ มือขวาชูไม้กายสิทธิ์ขึ้นฟ้า มือซ้ายชี้ลงดิน เหนือหัวมีเลขแปดนอนเป็นวงไม่รู้จบ รอบตัวเต็มไปด้วยดอกกุหลาบแดงกับลิลลีขาว

ไพ่ใบนั้นคือ The Magician ไพ่ลำดับที่ 1 ของชุดเมเจอร์อาร์คานา ใบที่อยู่ถัดจาก The Fool พอดี

เลขหนึ่ง ก้าวแรกที่ลงมือจริง

ถ้า The Fool ถือเลข 0 คือวินาทีก่อนจะก้าว The Magician ก็คือเลข 1 คือก้าวแรกที่ลงไปจริง ๆ คนคนเดียวกันที่เมื่อกี้ยังยืนลังเลอยู่ริมหน้าผา ตอนนี้ลงมาตั้งโต๊ะ กางของที่พกมาทั้งชีวิตออกวางตรงหน้า แล้วเริ่มทำอะไรสักอย่างกับมัน

เลข 1 ในไพ่ใบนี้จึงไม่ได้แปลว่าโดดเดี่ยวหรือเริ่มจากศูนย์ มันแปลว่าการตัดสินใจครั้งแรกได้เกิดขึ้นแล้ว จากความเป็นไปได้ทั้งหมดที่ The Fool ถืออยู่ The Magician เลือกหยิบมันมาลงมือ นี่คือไพ่ของคนที่เลิกถามว่าจะเริ่มดีไหม แล้วเปลี่ยนเป็นถามว่าจะเริ่มยังไง

เพื่อนเราพยักหน้าช้า ๆ เธอบอกว่าช่วงนี้รู้สึกแบบนั้นพอดี คือไม่ได้แค่คิดถึงใครคนหนึ่งเฉย ๆ แล้ว แต่เริ่มลงมือทำอะไรบางอย่างจริง ๆ ชวนเขาออกไปข้างนอก ตอบข้อความเร็วขึ้น ยอมให้เวลากับมันมากขึ้น

ของครบมือบนโต๊ะตัวนั้น

บนโต๊ะตรงหน้า The Magician มีของวางอยู่สี่อย่าง ถ้วย ดาบ เหรียญ และไม้กายสิทธิ์ คนที่อ่านไพ่มานานจะรู้ว่านี่คือสัญลักษณ์ของไพ่ทั้งสี่ชุดในไมเนอร์อาร์คานา และของทั้งสี่อย่างนี้แทนธาตุทั้งสี่ น้ำ ลม ดิน ไฟ หรือถ้าจะอ่านให้ใกล้ตัวกว่านั้น มันคืออารมณ์ ความคิด ร่างกาย และแรงปรารถนา

ประเด็นไม่ได้อยู่ที่ของสี่ชิ้นนั้นวิเศษแค่ไหน ประเด็นคือมันอยู่ครบบนโต๊ะตรงหน้าเขาอยู่แล้ว The Magician ไม่ได้ออกไปหาอะไรเพิ่ม เขาแค่รู้ว่าของที่ตัวเองมี เอามาใช้ร่วมกันได้ นี่คือเหตุผลที่ไพ่ใบนี้มักถูกอ่านว่าเป็นไพ่ของความพร้อม ไม่ใช่ความพร้อมแบบรอจนครบร้อย แต่ความพร้อมแบบรู้ว่าเท่าที่มีก็ลงมือได้แล้ว

The Magician ไม่ได้เก่งเพราะมีของวิเศษ เขาเก่งเพราะรู้ว่าจะหยิบของธรรมดาที่มีอยู่มาทำให้เกิดอะไรขึ้นจริง

พอมองในมุมความสัมพันธ์ ของครบมือบนโต๊ะก็มีความหมายขึ้นมาทันที มันคือจังหวะที่ทั้งสองฝ่ายมีพร้อมพอ ๆ กัน ทั้งความรู้สึกและความคิด ไม่ใช่ฝ่ายหนึ่งเทหมดหน้าตักขณะที่อีกฝ่ายยังลังเล แต่เป็นช่วงที่ต่างคนต่างเอาของจริงในมือมาวางบนโต๊ะตัวเดียวกัน

Hermes ผู้เดินระหว่างฟ้ากับดิน

ท่าของ The Magician ที่มือหนึ่งชี้ฟ้าอีกมือชี้ดิน มาจากประโยคเก่าแก่ในสายปรัชญาเฮอร์เมติกที่ว่า "เบื้องบนเป็นอย่างไร เบื้องล่างเป็นอย่างนั้น" และชื่อของสายความคิดนี้ก็มาจากเทพองค์หนึ่งโดยตรง คือ Hermes เทพผู้ส่งสารของกรีก

Hermes เป็นเทพที่น่าสนใจ เพราะเขาเป็นองค์เดียวที่เดินข้ามไปมาได้ทุกที่ ขึ้นไปหาเทพบนเขาโอลิมปัสก็ได้ ลงไปยังโลกของคนตายก็ได้ เขาคือคนกลางที่เชื่อมสองโลกที่ปกติไม่เจอกันให้ถึงกัน คนโบราณจึงให้เขาเป็นเทพของการเดินทาง การค้าขาย ภาษา และการสื่อสาร ทุกอย่างที่ต้องอาศัยการพาบางสิ่งจากที่หนึ่งไปอีกที่หนึ่ง

The Magician ก็ทำหน้าที่แบบเดียวกัน เขายืนตรงกลางระหว่างความคิดกับความจริง มือบนรับบางอย่างลงมา มือล่างส่งมันต่อให้เกิดขึ้นบนพื้นดิน ความเป็นไปได้ที่ลอยอยู่ในหัว จะกลายเป็นเรื่องจริงได้ก็ต่อเมื่อมีใครสักคนยอมเป็นตัวกลางพามันลงมา

ในความสัมพันธ์ บทบาทคนกลางแบบ Hermes คือการสื่อสาร ความรักหลายครั้งไม่ได้พังเพราะไม่มีความรู้สึก แต่พังเพราะความรู้สึกที่อยู่ในใจคนหนึ่ง เดินทางไปไม่ถึงใจอีกคน The Magician เตือนว่าสิ่งที่อยู่ข้างในต้องถูกพาออกมา ด้วยคำพูด ด้วยการกระทำ ด้วยการยอมบอกให้อีกฝ่ายรู้จริง ๆ ว่าเรารู้สึกอย่างไร

ความสัมพันธ์ที่จักรวาลเปิดทางให้

ถ้ามองไพ่ใบนี้ในมุมความสัมพันธ์ล้วน ๆ มันถือว่าเป็นไพ่ที่ดีมากใบหนึ่ง มันพูดถึงความรักที่ทุกอย่างดูจะเข้าที่เข้าทางไปหมด ทั้งอารมณ์และความคิดเดินไปด้วยกัน เหมือนจักรวาลค่อย ๆ เปิดทางให้ทีละก้าว ไม่ใช่เพราะโชคหล่นใส่ แต่เพราะมีคนสองคนที่พร้อมจะลงมือทำให้มันเกิดขึ้นจริง

ที่น่าสนใจคือไพ่ใบนี้ไม่ได้สัญญาว่าจะไม่มีวันเข้าใจผิดกัน มันบอกว่าถ้ามีอะไรไม่ลงรอย ทั้งสองฝ่ายมีของพอที่จะปรับความเข้าใจกันได้ดี เพราะ The Magician คือไพ่ของคนที่ลงมือ ไม่ใช่คนที่นั่งรอให้ปัญหาหายไปเอง ความสัมพันธ์ที่จักรวาลเปิดทางให้ จึงไม่ใช่ความสัมพันธ์ที่ไม่มีก้อนหิน แต่เป็นความสัมพันธ์ที่พอเจอก้อนหินแล้ว มีคนยอมก้มลงเก็บมันออกจากทาง

เมื่อ The Magician กลายเป็นคำเตือน

ไพ่ทุกใบมีอีกหน้าหนึ่ง และ The Magician ก็เหมือนกัน คนที่หยิบของบนโต๊ะมาสร้างอะไรก็ได้ตามใจ ก็เป็นคนที่หลอกคนอื่นได้เก่งเหมือนกัน คำว่า magic ในภาษาอังกฤษมีทั้งความหมายของการสร้างสรรค์และการลวงตา และไพ่ใบนี้ยืนอยู่ตรงกลางระหว่างสองอย่างนั้นพอดี

เวลาไพ่ใบนี้ออกมาในจังหวะที่ไม่เข้ากับเรื่องที่ถาม มันอ่านได้ว่าเป็นการพูดเก่งแต่ไม่ลงมือ เสน่ห์ที่ใช้เพื่อให้ได้สิ่งที่ตัวเองต้องการ หรือคนที่ดูเหมือนมีของครบมือแต่จริง ๆ แล้วเป็นแค่ภาพที่จัดวางไว้ให้ดูดี ในความสัมพันธ์ มันคือคนที่พูดทุกอย่างถูกหมด แต่ไม่เคยทำให้เห็นสักอย่าง

นี่แหละคือเหตุผลที่เราชอบมองทาโรต์เป็นกระจกมากกว่าคำทำนาย The Magician ไม่ได้บอกว่าคนตรงหน้าเราจริงใจหรือเปล่า มันแค่ถามว่าของบนโต๊ะที่อีกฝ่ายกางให้ดู เขาเอามันมาลงมือทำให้เห็นจริงไหม หรือวางไว้เฉย ๆ ให้ดูสวย คนที่ตอบได้มีแค่คนที่นั่งอยู่ตรงนั้นด้วย ไม่ใช่ตัวไพ่

ของที่ยังไม่ได้หยิบ

เพื่อนเรามองไพ่อยู่พักหนึ่งแล้วหัวเราะเบา ๆ เธอบอกว่าจริง ๆ ก็รู้คำตอบอยู่แล้ว แค่อยากได้ใครสักคนช่วยยืนยัน เราบอกว่าไพ่ทำได้แค่นั้นแหละ มันชี้ไปที่ของบนโต๊ะ แต่คนที่ต้องหยิบมันขึ้นมาใช้คือเธอเอง

ก่อนเก็บไพ่ เธอถ่ายรูป The Magician เก็บไว้เหมือนที่เคยทำกับ The Fool บอกว่าสองใบนี้น่าจะอยู่ด้วยกัน ใบหนึ่งคือก่อนจะก้าว อีกใบคือตอนที่ลงมือแล้ว แดดสายส่องเข้ามาทางหน้าต่างร้านพอดี เธอจิบกาแฟที่เย็นไปแล้ว แล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาพิมพ์อะไรบางอย่าง ก่อนจะวางมันคว่ำลงเหมือนยังไม่กล้ากดส่ง